Δημήτριος Εμμανουήλ: Ο ρόλος των λαϊκών στην Εκκλησία και η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» - Μέρος Α' (27 Μαΐου 2016)

                                

          «Ο πραύς να γίνει μαχητής» (Ιωήλ 4, 11)

     (Σκέψεις με αφορμή τη γιορτή της Μεσηπεντηκοστής)

Η γιορτή της Μεσοπεντηκοστής  είναι η καλύτερη αφορμή και το γερό εκείνο θεμέλιο πάνω στο οποίο θα θέλαμε να στηρίξουμε λόγο αγάπης και αλήθειας για το χρέος και την ευθύνη των λαϊκών, μιάς και τα εκκλησιαστικά πράγματα –εν’όψει της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου»– βαίνουν κατά κρημνών.

Άνεση, ανάπαυση και ασφάλεια

Η γιορτή της Μεσοπεντηκοστής που η Εκκλησία μας γιορτάζει πάντοτε Τετάρτη, ημέρα αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό, έχει σχέση με μια από τις τρεις μεγάλες γιορτές του Ισραήλ, τη γιορτή της Σκηνοπηγίας. Η γιορτή αυτή διαρκούσε 7 ημέρες σύμφωνα με την εντολή του Θεού: «Εορτήν σκηνών ποιήσεις σε αυτώ επτά ημέρας» (Δευτ .16,13). Στο διάστημα αυτό των 7 ημερών οι Ισραηλίτες έπρεπε να δοξολογούν και να ευγνωμονούν τον Θεό για τη λήξη της συγκομιδής των προϊόντων της γης, να προσφέρουν θυσίες (ζώων και καρπών) και να μένουν μέσα σε σκηνές προς ανάμνηση του γεγονότος ότι για 40 χρόνια έμειναν οι πρόγονοι τους μέσα σε σκηνές στην έρημο. Τις σκηνές αυτές, από πράσινα κλωνάρια, τις έστηναν πάνω σε ταράτσες σπιτιών, σε πλατείες, ακόμα και στη γύρω περιοχή της Ιερουσαλήμ. Κρατούσαν στα χέρια τους κλαδιά με καρπούς ή και μόνο με φύλλα και όλα αυτά συμβόλιζαν τα πλούσια προϊόντα που τους έδινε ο Θεός, όπως επίσης την άνεση, την ανάπαυση και την ασφάλεια που τους χάριζε.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: ¨Η Ορθοδοξία σήμερα" (18 Μαΐου 2016)

Διάλεξη του π. Θεοδώρου Ζήση στη Σόφια στις 18/05/2016 με θέμα ¨Η Ορθοδοξία σήμερα".

Μέρος Β΄

Πηγή: Βlog "Ακτίνες"

Συνάντηση π. Θεοδώρου Ζήση και άλλων κληρικών με τον Πατριάρχη Βουλγαρίας Νεόφυτο (17 Μαΐου 2016)

Σοφία - 17 Μαΐου 2016  - Ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος δέχθηκε ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον  π.  Θεόδωρο Ζήση.

Την αντιπροσωπεία αποτελούσαν ο Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος, ο Πρωτοπρεσβύτερος Ματθαίος Βουλκανέσκου και ο Μοναχός Σεραφείμ Ζήσης και επισκέφθηκαν τη Βουλγαρία μετά από πρόσκληση του Μητροπολίτη Λόβετς Γαβριήλ.

Στη συνάντηση ο π. Θεόδωρος Ζήσης έδωσε τις ευχές και τα συγχαρητήρια εκ μέρους του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για τη θέση της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας σχετικά με την προσεχή Μεγάλη Σύνοδο.

 «Ήρθαμε για να εκφράσουμε τη χαρά μας επειδή η Βουλγαρική και Γεωργιανή Εκκλησία δεν ανήκουν στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, μας κάνουν να ελπίζουμε ότι στην  επερχόμενη Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης δεν θα υποστηρίξουν τον  οικουμενισμό », δήλωσε ο π. Θεόδωρος Ζήσης. 
Ακολούθησε διάλεξη στη Σόφια στις 18/05/2016 του π. Θεοδώρου με θέμα ¨Η Ορθοδοξία σήμερα".

Ο π. Σάββας Λαυριώτης για τη Μεγάλη Σύνοδο στην εκπομπή του Blue Sky «Εντός Εκτός Συνόρων» (17 Μαΐου 2016)

Πηγή: Βlog "Ακτίνες"

Ο π. Σάββας Λαυριώτης για την επίσκεψη του Πάπα στη Λέσβο και τη Μεγάλη Σύνοδο (15 Μαΐου 2016)

10-5-16  -Ο π. Σάββας Λαυριώτης για την επίσκεψη του Πάπα στη Λέσβο, τη Μεγάλη Σύνοδο και τις νέες ταυτότητες

Πηγή: Βlog "Ακτίνες"

Αδαμάντιος Τσακίρογλου: Ανοιχτή δήλωση υποστήριξης από την Γερμανία προς την ανοιχτή, ορθόδοξη και ομολογιακή επιστολή των αγιορειτών πατέρων (14 Μαΐου 2016)

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου
Κλασσικός φιλόλογος, Ἱστορικός

Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί Αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου Αυτού οι μισούντες Αυτόν.

Αυτό το αναστάσιμο μήνυμα βιώνουμε αυτή την στιγμή οι πιστοί του ορθοδόξου ποιμνίου της Γερμανίας. Μέσα στην αδιαφορία, την απομόνωση, τον χλευασμό, την απαξίωση, μέσα στο λυπηρό γεγονός αλλοίωσης και απώλειας πολλών αδελφών ψυχών, μέσα στην υπονόμευση και ισoπέδωση των δογμάτων και των Ιερών Κανόνων, μέσα στο σκοτάδι της κολάσεως της παναιρέσεως του οικουμενισμού, που βιώνουμε εδώ και πάνω από 20 χρόνια, εμφανίζεται ως βολίς φωτός και ελπίδας, ως ορθόδοξη σάλπιγγα η επιστολή που έστειλαν οι αγιορείτες πατέρες, με την οποία καταδικάζουν ακράγαντα τον Οικουμενισμό ως παναίρεση και τους υποστηρικτές του ως μη ορθοτομούντες την Μία Αλήθεια και αυτομάτως ως αιρετικούς. Αυτή η επιστολή δηλώνει, ότι ο ορθόδοξος μοναχισμός και ειδικώτερα το Άγιον Όρος δεν ξέχασε την αποστολή του, να αποτελεί τον βράχο πάνω στον οποίο σπάνε τα κύματα των επιθέσεων των εχθρών της Μίας Εκκλησίας, να είναι ο θεματοφύλακας και η ακρόπολη της Ορθοδοξίας και πραγματικά το Περιβόλι της Παναχράντου Μητέρος του Φωτός.

Επιστολή - Αγιορειτών Πατέρων για την Μεγάλη Σύνοδο (13 Μαΐου 2016)

Ανοικτή Επιστολή Αγιορειτών Πατέρων προς: Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, τας λοιπάς αυτοκεφάλους Ορθοδόξους Εκκλησίας, την Ιεράν Κοινότητα Αγίου Όρους, το χριστεπώνυμον πλήρωμα της Εκκλησίας:

«Πραγμάτων επιδρομαί… τα των φίλων άπιστα, τα της Εκκλησίας αποίμαντα. Έρρει τα καλά, γυμνά τα κακά. Ο πλούς εν νυκτί, πυρσός ουδαμού. Χριστός καθεύδει, τι χρη παθείν;…».

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος).

Όπως γνωρίζουμε πολύ καλά από την εκκλησιαστική ιστορία, η σύγκληση μιάς Συνόδου αφορά πρωτίστως στην θέσπιση και την στερέωση των Δογμάτων της Εκκλησίας και την οριοθέτησή της από την αίρεσιν. Δηλαδή, η Εκκλησία θεωρεί ως καθήκον της, εκ των ων ουκ άνευ, την καταπολέ­μηση κάθε αιρέσεως και την ορθοτόμηση του λόγου της αληθείας. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, μέγας Διδάσκαλος και Πατέρας της Εκκλησίας, σαφώς τονίζει « το να είναι πάντα τα εκτιθέμενα παρ᾿ αυτών δόγματα και οι κανόνες Ορθόδοξα ευσεβή και σύμφωνα ταίς θείαις Γραφαίς, ή ταίς προλαβούσαις Οικουμενικαίς Συν­όδοις», και «Αύτη εστί τα αιώνια όρια, α έθεντο οι πατέρες ημών και νόμοι οι υπάρχοντες εις τον αιώνα…τους οποίους σύνοδοι Οικουμενικαί τε και Τοπικαί διά Πνεύματος Αγίου εθέσπισαν». (Πηδάλιον, εκδ.Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ.16). Συμβάλλοντες, λοιπόν και εμείς, ως Αγιορείτες Μοναχοί και ως ζωντανά μέλη της Εκκλησίας προς τον σκοπό της πνευματικής αφυπνήσεως και ενισχύσεως του Ορθοδόξου φρονήματος του πιστού λαού, επιθυμούμε να καταθέσουμε και δημοσίως την ιδικήν μας μαρτυρία.

Γέρων Σάββας Λαυριώτης: Ἀνοικτή Ἐπιστολή πρός την Ἱερά Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους (30 Απριλίου 2016)

Γέρων Σάββας Λαυριώτης

Σέ τακτική Σύναξη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας, μετά ἀπό τήν ἀνάγνωση τοῦ σταλέντος ὑπομνήματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου περί τῶν Προσυνοδικῶν Κειμένων τῆς ὀνομαζομένης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, κατέθεσα γνώμη δι” αὐτά, χωρίς νά ἀναγνωσθεῖ. Μάλιστα, ἐνῶ εἶχαν σταλεῖ ἀπό τήν Ἱερά Κοινότητα τέσσερεις σημαντικές γνῶμες τῶν Ἱερῶν Μονῶν Κουτλουμουσίου, Καρακάλλου, ὁσίου Φιλοθέου καί ἡ ὁσίου Γρηγορίου, (πρός ἔπαινόν τους) γι” αὐτό τό σημαντικό θέμα πού ἀπασχολεῖ τούς ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξους, δέν ἀνεγνώσθησαν. Καί ὄχι μόνον δέν ἔγινε ἀνάγνωση τῶν γνωμῶν αὐτῶν, ἀλλά παρανόμως ἀπαγόρευσαν νά διαβασθεῖ ἡ δική μου γνώμη καί νά διαβιβασθεῖ πρός τήν Ἱερά Κοινότητα, διότι δέν δέχονται δικά μου γράμματα καί γνῶμες.

Δι” αὐτόν τόν λόγο, ἐδήλωσα εἰς τήν Σύναξη, ὅτι ἄν δέν ἀναγνώσουν τήν γνώμη μου καί δέν τήν διαβιβάσουν πρός τήν Ἱερά Κοινότητα, πράγμα πού εἶναι στά δικαιώματα τοῦ κάθε προϊσταμένου, καί κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ κάθε μοναχοῦ (Ἐσωτερικός Κανονισμός, ἄρθρο 8 στ, καί ιγ),  τότε ἀναγκαστικά, μή  ἔχοντας ἄλλη πλέον ἐπιλογή  καί δυνατότητα, διά νά ἀσκήσω τά δικαιώματά μου καί νά ἐκφράσω τήν ἄποψή μου, κάνοντας τό αὐτονόητο καί ὑποχρεωτικό γιά τήν Ὀρθόδοξη συνείδησή μου, θά τήν δημοσιεύσω εἰς τόν Ἐκκλησιαστικό Τύπο, διότι τό θέμα εἶναι σημαντικότατο, ἐφόσον ἀφορᾶ τά τῆς Πίστεώς μας. Φαίνεται πώς ἡ προ­λη­πτι­κή λο­γο­κρι­σί­α καί ἡ φί­μω­ση κά­θε Ὀρ­θο­δό­ξου ἀν­τιρ­ρή­σε­ως σέ ἀν­τορ­θό­δο­ξες ἐπικείμενες ἀ­πο­φά­σεις τῆς Συ­νό­δου, ἤδη ἄρχισε ἀπό τήν Ἱερά Κοινότητα καί τά Μοναστήρια, τά ὁποῖα ὅμως ἀνέκαθεν ἦταν τά προπύργια πού κράτησαν τήν Πίστη μας ζωντανή καί ἀνόθευτη.